สาวเมืองอุดรนั่งใจอ่อนในงานทุ่ง
คอยหนุ่มวังสะพุงเมืองเลยอ้ายเอ๋ยบ่พ้อ
งานทุ่งปีนี้ บ่มีอ้ายมาคอยท่าคอยรอ
แต่แล้วบ่พ้อเจ็บใจแท้น้อรอแล้วบ่มา
นัดกันจริงจังแล้วอ้ายเป็นหยังจั่งลืม
เฮ็ดให้น้องซึมใจลอยเหงาหงอยคอยท่า
ทำหมางทำเมินไปเพลินสาวใดอ้ายจั่งบ่มา
ไสว่าไสว่า สิมางานทุ่งเที่ยวเมืองอุดร
ลมหนาวผ่านมันพาพัดอ้ายไปไส
จั่งลืมไล หัวใจบ่แน่บ่นอน
ลืมงานทุ่ง ลืมสาวเมืองอุดร
ไปสะออน ออนซอนล่ะผู้สาวบ้านได๋
นัดน้องไว้แล้วอ้ายบ่มา
นัดน้องไว้.. แล้วอ้าย..บ่มา
เฮ็ดกันได้คักจนน้องเสียหลักซื่อซื่อ
เจ็บใจจนจื่อฮ้องไห้ฮือฮือจนน้องสิบ้า
โอ้หนออ้ายเอย ผู้บ่าวเมืองเลยเฮ็ดบ่เข้าท่า
ซึ้งใจแท้ว่านัดแล้วบ่มาตั๋วสาวอุดร
บ่ได้ไปไสเด้นาง อ้ายยังหวงหา
ที่อ้ายมาช้าเพราะว่าอ้ายคายากงาน
ลมสาดตึงตึง ต้นภูกระดึงคะนึงใจสั่น
สาบานสาบาน อ้ายบ่ได้ตั๋วสาวเมืองอุดร
ลมหนาวผ่าน มันพาพัดอ้ายไปไส
บ่ได้ไปไส
จั่งลืมไล หัวใจบ่แน่บ่นอน
เบิ่งเพิ่นเว้า เวิ่นเก่งแท้สาวอุดร
บ่ได้สะออน ออนซอนผู้สาวบ้านใด
แวะไปไสน้ออ้ายจั่งมา
แค่มาช้าบ่น่าสิงอน
บ่ได้ไปไสเด้นาง อ้ายยังหวงหา
ที่บ่ได้มาเพราะว่าอ้ายคายากงาน
ลมสาดตึงตึง ต้นภูกระดึงคะนึงใจสั่น
สาบานสาบาน อ้ายบ่ได้ตั๋วสาวเมืองอุดร
สาบานสาบาน อ้ายอย่ามาตั๋ว
สาวเมืองอุดร